Antygona - pełny tekst tragedii Sofoklesa

Kreon

Pachołki, którym wieść ją nakazałem,

Swoją powolność ciężko mi... odpłaczą.

Antygona

Biada! Ta mowa grożąca

Bliskiego wróżbą mi końca.

Przodownik Chóru

A ja odwagi nie śmiałbym dodawać,

Że się te srogie ukazy odwloką.

Antygona

Ziemi tebańskiej ojczysty ty grodzie

I wy, bogowie rodowi!

Oto mnie wiodą w bezzwłocznym pochodzie

Ku samotnemu grobowi.

Patrzcie na księżnę ostatnią z Teb królów,

W ręce siepaczy ujętą,

Ile mąk ona, ile zniosła bólów

Za wierną służbę i świętą.

Wyprowadzają Antygonę

Stásimon IV
Chór

Tak i Danae jasnego dnia zorze

Zmienić musiała na loch w miedź obity,

W grobowej skryta komorze.

A przecież ród jej zapewniał zaszczyty

I Zeus deszcz złoty na łono jej roni.

Straszne przeznaczeń obierze!

Pieniądz ni siła, ni warowne wieże,

Ni morski żagiel przed nimi nie chroni.

Edonów króla Likurga też bucie,

Że hardym słowem na boga się miota,

Bakchos kamienne zgotował okucie,

Rozpoznał on tam za późno swe zbrodnie

I pożałował słów gniewu,

Chciał bo szał boski tłumić i pochodnie,

Urągał Muzom wśród śpiewu.

Gdzie z mórz strzelają kyanejskie progi,

Kraj Salmidesu, dla przybyszów wrogi,

Gdzie brzeg Bosforu bałwany roztrąca,

Tam widział Ares, jak dzikością wrąca

Żona Fineusa pasierby swe nęka.

Nie mieczem srogim wymierza im cięgi,

Lecz krwawą rękę zatapia w ócz kręgi,

Ostrzem je łupi czółenka.

Ujęci oni kamienną niewolą,

Płaczą nad matki i swoją niedolą.

Przecież jej przodki z Erechtydów rodu,

Ojcem Boreasz; pośród skał i głogów,

I burz pędziła dni swoje – od młodu,

Na chyżych koniach – prawe dziecię bogów.

Jednak choć w dali, i tu jej dosięga

Odwiecznej Moiry potęga.

Wchodzi Tyrezjasz

Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16

Zobacz też inne materiały

» Rozważania o naturze ludzkiej na podstawie utworów literackich.
» Tragizm bohaterów Antygony
» Cechy tragedii antycznej na podstawie Antygony Sofoklesa.
» Streszczenie Antygony Sofoklesa
» Krztałtowanie rzeczywistości czy poddanie się jej?
» Stosunek panującego do podwładnych naczelnym problemem "Antygony" Sofoklesa
» Charakterystyka Antygony
» Charakterystyka Kreona
» Słynne cytaty z Antygony Sofoklesa
» Schemat tragedii greckiej na przykładzie twórczości Sofoklesa

Powiązane kategorie

» Antygona
» Sofokles

Komentarze

Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Antygona

Antygona - tragedia Sofoklesa z roku 442 p.n.e.. Nazywana jest tragedią władzy i klasyfikowana jako chronologicznie ostatnia z cyklu trzech tragedii tebańskich (Król Edyp, Edyp w Kolonie, Antygona) opartych na mitach o tebańskim rodzie Labdakidów.

źródło: Wikipedia

» Strona główna: Antygona

Szukaj

Antygona - artykuły:

Pokrewne serwisy

Język polski-lektury

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!